Welkom bij Amnesty Heerde
Amnesty International is een onafhankelijke wereldwijde beweging die werkt voor de vrijlating van gewetensgevangenen, eerlijke processen binnen redelijke termijnen voor alle politieke gevangenen, afschaffing van marteling en van de doodstraf en die zich verzet tegen buitenrechtelijke executie en 'verdwijning'.Amnesty International opereert onafhankelijk van enige overheid, politieke of religieuze stroming en wordt door vrijwillige bijdragen gefinancierd. Amnesty International heeft raadgevende bevoegdheid bij onder meer de Verenigde Naties.
Actueel
Wapenveld en Heerde maken zich sterk voor Amnesty schrijfmarathon 'Write for Rights' op 10 december
Ook in Wapenveld en Heerde kunnen mensen samen brieven schrijven tijdens de 'Write for Rights' actie van Amnesty International. Dit alles onder het motto: Schrijf een brief of stuur een kaart, verander een leven.
Noteer alvast de 10e december in uw agenda!
In Wapenveld kunt u 's morgens tussen 10.00 en 12.00 uur terecht in de Hof van Cramer voor het schrijven van brieven en kaarten.
's Middags zijn we aanwezig tussen 15.00 en 17.00 uur in De Heerd.
In Heerde zullen leden van het college en afgevaardigden van diverse politieke partijen aanschuiven.
Wat Write for Rights voor şebnem heeft betekend
şebnem Korur Fincanc? schreef in een column in de Turkse krant Evrensel wat Write for Rights voor haar heeft betekend. De Turkse hoogleraar forensische geneeskunde şebnem Korur Fincanc? riep op tot een onafhankelijk onderzoek naar het vermoedelijke gebruik van chemische wapens in de Koerdische regio van Irak. Daarom wilde de Turkse overheid haar voor 7 jaar in de gevangenis opsluiten. Tijdens Write for Rights 2024 kwamen wereldwijd honderduizenden mensen in actie voor haar vrijlating. In februari 2025 werd ze in één zaak vrijgesproken, maar er lopen nog steeds andere aanklachten tegen haar. Hieronder volgt de Nederlandse vertaling van şebnems column in Evrensel.We zullen nooit alleen lopen
Soms komen er een paar regels uit een envelop.
Soms een hele wereld.
Al maandenlang open ik dozen. Brieven, kaarten, het nog wat onvaste handschrift van kinderen, stickers, tekeningen, de trillende maar elegante handschriften van mensen die de last van de jaren dragen. Woorden die me hebben geraakt, van mensen van 2 tot 92 jaar oud. Wat er uit deze dozen tevoorschijn komt, zijn niet alleen maar brieven.
Het is een georganiseerd geweten.
Een fragment van een solidariteit die ons allemaal omvat - bijeengebracht door de campagne van Amnesty. Van over de hele wereld: van India tot Canada, van Japan tot Nieuw-Zeeland. En in verschillende talen herhaalt dezelfde zin zich:
"Je bent niet alleen."
Soms vergeten we dat.
Als je te maken krijgt met een mensenrechtenschending, gaat het nooit alleen om de wet. Het gaat ook om eenzaamheid. Om het niet weten of je stem überhaupt ergens weerklank vindt. En precies op dat moment vult een brief die aan jou is geschreven door iemand die je nog nooit hebt ontmoet, die leegte op. Kan een brief de wereld veranderen?
Ja, dat kan. Maar misschien niet op de manier die we ons voorstellen.
Een brief verandert niet van de ene op de andere dag alles. Een brief verandert op zichzelf geen wetten. Maar een brief verandert wel een mens. En wanneer een mens verandert, is de wereld al begonnen te verschuiven.
Leerlingen van een technische middelbare school in Polen schreven me na het bekijken van een video die de leraar hun had laten zien. Jongens, met haastig uit schetsboekjes gescheurde pagina's, verhalen die door elkaar heen liepen... Meisjes, met zorgvuldig versierd papier, zinnen doordrenkt van gevoel... Ze spraken elk vanuit een andere plek, een ander bewustzijn. Toch kwamen ze allemaal op hetzelfde punt uit: Het vermogen om de pijn van een ander te voelen.
Dit is precies wat we solidariteit noemen.
Het hoeft niet perfect te zijn. Het hoeft niet vlekkeloos te zijn. Ergens beweegt een kind een pen voor iemand aan de andere kant van de wereld. Dat alleen al is een doorbraak.
Overal ter wereld schrijven mensen naar iemand die ze nog nooit hebben ontmoet. Want als er ergens een mensenrechtenschending plaatsvindt, is dat niet langer een lokale kwestie. Het is een mondiale verantwoordelijkheid. En die verantwoordelijkheid wordt niet gedragen door staten - die daar zo vaak in falen - maar door mensen, voor elkaar. We leven in een systeem dat ons voortdurend zegt: bemoei je met je eigen leven.
Maar die brieven zeggen iets anders:
Een mens wordt pas mens wanneer die zich inzet voor een ander.
Een brief lijkt misschien onbeduidend. Maar wat gebeurt er als die brieven samenkomen?
Ze creëren druk.
Ze zorgen voor zichtbaarheid.
Ze dwingen de macht om een stap terug te doen.
Stilte is waar mensenrechtenschendingen zich het meest mee voeden. En deze campagnes doorbreken die stilte. Ze herinneren staten aan iets eenvoudigs: wat je denkt dat niemand ziet, bereikt in feite de pen van een kind aan de andere kant van de wereld.
Een opdracht die in een klaslokaal in Litouwen wordt gegeven, is in werkelijkheid een politieke daad. Een kaartje dat vanuit Canada wordt verstuurd, kan even duidelijk zijn als een diplomatiek bericht. Want solidariteit is niet alleen maar goede wil - het is een kracht die machtsverhoudingen hervormt.
De recente overwinning van de mijnwerkers herinnerde ons aan iets fundamenteels: rechten worden niet van bovenaf als gunsten verleend; ze worden van onderaf veroverd, door solidariteit. En solidariteit is geen slogan - het is een kracht die resultaten oplevert.
En op mijn bureau liggen nog steeds duizenden brieven te wachten om geopend te worden.
Ik wil ze allemaal bewaren.
Want het is niet zomaar papier.
Het zijn getuigenissen. Solidariteit. Hoop.
Boodschappen die de mensheid aan zichzelf schrijft.
Maar er ligt ook een vraag voor me:
Waar moet ik al die hoop laten?
Misschien is het antwoord dit:
Je kunt het niet opsluiten.
Want hoop is niet iets om op te slaan.
Ze groeit wanneer ze wordt gedeeld.
En misschien is dat wel de reden waarom een brief nooit zomaar een brief is.
De brieven die zich op mijn bureau opstapelen, blijven dit keer op keer zeggen:
Je bent niet alleen.
En soms is dat de zin waar een regime het meest bang voor is.
… Lees minder
Degenen die liever thuis aan de slag willen, kunnen contact opnemen met het secretariaat van Amnesty Heerde om een schrijfpakket te bestellen. Voor verdere inlichtingen: Antje Scheper, amnestyheerde@gmail.com, tel. 0578-84 23 05 of 06- 53 24 66 82.
Regenboogvlag in top in gemeente Heerde
Het college van gemeente Heerde heeft onder toeziend oog van een grote groep belangstellenden de regenboogvlag in de mast gehesen voor het Raadhuis. Omdat Coming Out Day, jaarlijks op 11 oktober, dit jaar op een zondag viel, vond het hijsen van de vlag dit keer plaats op de zaterdag ervoor. Natuurlijk waren leden van onze werkgroep aanwezig!
In het dagelijks leven is het voor veel mensen nog steeds geen vanzelfsprekendheid om zichzelf te zijn, als je jezelf identificeert als homo, lesbisch, transgender, non-binair of queer.
In Heerde wil het college van B & W staan voor een samenleving waarin iedereen zich veilig en thuis voelt, en waar oog voor elkaar is. Het hijsen van de regenboogvlag is een symbool om deze gedachte uit te dragen.
Voorafgaand aan het hijsen van de vlag zei burgemeester Olaf Prinsen lang te hebben nagedacht over zijn toespraak.
En eigenlijk is het nog steeds niet af, want er is zoveel te zeggen. Aan de ene kant ben ik trots dat we hier met zo'n grote groep staan. We hebben er de afgelopen jaren vaker aandacht voor gehad en dat leek voor ons heel gewoon. Dat dit helemaal niet vanzelfsprekend is, blijkt echter wel als we kijken naar ontwikkelingen om ons heen. Fijn dus dat we hier nu ook met een diverse groep bijeen zijn. Want we zijn allemaal gelijk en iedereen moet zichzelf kunnen zijn.'
'Tegelijkertijd moeten we oppassen en dit niet als een triomf vieren. In de zin van: wij doen het hier goed en anderen doen het fout. Als we zo gaan denken, komen we tegenover elkaar te staan. We zien om ons heen waartoe dat kan leiden. Ik wil dan ook juist de oproep doen om jullie overtuiging te bespreken met mensen die er anders over denken en om het gesprek met elkaar aan te gaan. Ik denk ook terug aan mijn vader en hoop dat zijn wens, komt er maar een tijd dat het niet uitmaakt met wie je thuiskomt, ooit waarheid wordt!'
Amnesty bij Dodenherdenking 4 mei

Op maandag 4 mei vond de Nationale Dodenherdenking plaats. Ook in Heerde werden burgers en militairen herdacht die zijn omgekomen sinds het uitbreken
van de Tweede Wereldoorlog, hetzij in oorlogssituaties, hetzij bij internationale vredesoperaties.
Sinds meer dan 10 jaar zijn ook leden van de Werkgroep Amnesty Heerde onderdeel van de plechtigheid.
Voor het oude Raadhuis werd bij de oorlogsmonumenten een bloemstuk gelegd door Gerdien Steenbergen en Katinka van der Heijden.
Een bijzondere plechtigheid die werd afgesloten met een prachtig gedragen gedicht en een toespraak van burgemeester Olaf Prinsen.
In de ochtend van 5 mei werd het Bevrijdingsvuur aangestoken. Deze was in de nacht door hardlopers van De Gemzen van Wageningen naar Heerde gebracht.
De Rovers van de Vrijheid
De Rovers van de VrijheidGaan keihard voor hun buit.
Toch zien ze er vaak anders uit.
Ze komen en ze gaan.
Ze nemen heel veel namen
En veel gedaantes aan.
De Rovers van de Vrijheid,
Die kennen veel fatsoen.
Ze hebben mooie woorden
Voor alles wat ze doen.
Soms noemen ze het regels,
Soms noemen ze het straf.
Maar waar het steeds op neerkomt:
Ze nemen jou iets af.
De Rovers van de Vrijheid
Zijn hier niet aan de macht,
Al kunnen ze soms toeslaan
Als niemand dat verwacht.
Maar spreek je ooit eens iemand
Die zegt hoe alles moet
En graag het land wil leidden….
Nou, luister dan maar goed.
En stel daarna véél vragen.
Wordt dan zo iemand fel,
Luidruchtig en boosaardig….
Ach ja, dan weet je ’t wel.
Al stop je zulke rovers
Waarschijnlijk niet meteen,
Elk mens dat ze wel doorheeft,
Dat is er toch weer een.
Ko de Laat
… Lees minder
Aan allen die Amnesty Heerde een warm hart toedragen
Tot onze spijt hebben wij recentelijk afscheid moeten nemen van onze secretaris Yolande Inklaar. Na vele jaren van noeste arbeid en grote inzet heeft zij besloten te stoppen met haar werkzaamheden en uit de werkgroep te stappen. Daarmee verliezen wij ook een grote steunpilaar in haar man Sjoerd.
Uiteraard wordt er op passende wijze afscheid van hen genomen. Een secretarispost is cruciaal in elke organisatie. Nu onze al kleine werkgroep nog verder is ingekrompen hebben wij moeten besluiten ons voortaan alleen nog te richten op enkele kernactiviteiten. Wel gaan we door met de 10 december actie Write for Rights en de maandelijkse schrijfbrieven, verzorgd door onze loyale schrijfgroep. Ook blijven we deelnemen aan de herdenking op 4 mei en leggen we bloemen bij het herdenkingsmonument. De collecte in maart zal eveneens een blijvertje zijn in Heerde. Dat betekent onder andere dat u ons voorlopig niet langer met petities en verkoop van Amnesty zaken op de Eiermarkt en de Kerstmarkt zult aantreffen. Ook zijn wij met deze kleine groep niet in staat tot het organiseren van extra evenementen. Maar we geven niet op! We blijven - ook al is het in verkleinde vorm- als werkgroep bestaan. Wellicht dat er zich in de nabije toekomst weer nieuwe werkgroepleden aanmelden zodat wij een doorstart kunnen maken.
Collecteer mee voor de vrijheid met Amnesty Heerde

Van 8 tot en met 14 maart vindt de jaarlijkse collecte plaats voor Amnesty International. Ook in de gemeente Heerde wordt geld opgehaald om deze mensenrechtenbeweging in staat te stellen haar werk te doen.
Nu meer dan ooit staan mensenrechten wereldwijd, dus ook in Europa en zelfs in Nederland, onder druk. Uw financiële bijdrage maar ook uw inzet als collectant is daarom hard nodig. Helpt u mee?
Tijdens de collecteweek kiest u zelf de dag en het tijdstip waarop u op pad gaat. U kunt er ook voor kiezen met z'n tweeën of met een groepje te collecteren. In nauw overleg met de coördinator kunt u ook kiezen voor bepaalde straten.
Daarnaast is mogelijk online te collecteren. U opent hiervoor thuis een online collectebus en vraagt vrienden, familie, collega's, buren en andere bekenden een bedrag te storten op uw online-collectebus.
Voor meer informatie over de collecte in de gemeente Heerde kunt u contact opnemen met Antje Scheper:
telefoon: 0578 - 84 23 05 / 06 - 53 24 66 82 of stuur een email naar amnestyheerde@gmail.com


